Page 5

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Esse enim, nisi eris, non potes. Hoc tu nunc in illo probas. Eadem fortitudinis ratio reperietur. Ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum. Beatus autem esse in maximarum rerum timore nemo potest. Duo Reges: constructio interrete.

Animum autem reliquis rebus ita perfecit, ut corpus; Quis suae urbis conservatorem Codrum, quis Erechthei filias non maxime laudat? Innumerabilia dici possunt in hanc sententiam, sed non necesse est.

Nam de summo mox, ut dixi, videbimus et ad id explicandum disputationem omnem conferemus. Est, ut dicis, inquam. Illud dico, ea, quae dicat, praeclare inter se cohaerere. Utrum igitur tibi litteram videor an totas paginas commovere? Apparet statim, quae sint officia, quae actiones. Verum tamen cum de rebus grandioribus dicas, ipsae res verba rapiunt; Cum id fugiunt, re eadem defendunt, quae Peripatetici, verba. Aliter homines, aliter philosophos loqui putas oportere?

Si est nihil nisi corpus, summa erunt illa: valitudo, vacuitas doloris, pulchritudo, cetera. Nunc omni virtuti vitium contrario nomine opponitur. Paria sunt igitur. Utinam quidem dicerent alium alio beatiorem! Iam ruinas videres. Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Portenta haec esse dicit, neque ea ratione ullo modo posse vivi; Dat enim intervalla et relaxat.

Dic in quovis conventu te omnia facere, ne doleas. Nam aliquando posse recte fieri dicunt nulla expectata nec quaesita voluptate. Quid igitur, inquit, eos responsuros putas? Utrum igitur tibi litteram videor an totas paginas commovere? Videsne quam sit magna dissensio? Qui non moveatur et offensione turpitudinis et comprobatione honestatis? Esse enim, nisi eris, non potes. Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti. Videmus igitur ut conquiescere ne infantes quidem possint. Sed plane dicit quod intellegit. Qui-vere falsone, quaerere mittimus-dicitur oculis se privasse; Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur.

Nescio quo modo praetervolavit oratio. Itaque hic ipse iam pridem est reiectus;

Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Neque enim disputari sine reprehensione nec cum iracundia aut pertinacia recte disputari potest. Quid igitur dubitamus in tota eius natura quaerere quid sit effectum? Et si turpitudinem fugimus in statu et motu corporis, quid est cur pulchritudinem non sequamur? At iste non dolendi status non vocatur voluptas. Et quidem, inquit, vehementer errat;

Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Sed ne, dum huic obsequor, vobis molestus sim. Mihi enim satis est, ipsis non satis. Ergo, si semel tristior effectus est, hilara vita amissa est? Quod ea non occurrentia fingunt, vincunt Aristonem;

Ubi ut eam caperet aut quando? Aliter enim explicari, quod quaeritur, non potest. Aliter homines, aliter philosophos loqui putas oportere? Re mihi non aeque satisfacit, et quidem locis pluribus. Quia nec honesto quic quam honestius nec turpi turpius. Frater et T. Progredientibus autem aetatibus sensim tardeve potius quasi nosmet ipsos cognoscimus. Serpere anguiculos, nare anaticulas, evolare merulas, cornibus uti videmus boves, nepas aculeis. At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate.

Velut ego nunc moveor. Qui-vere falsone, quaerere mittimus-dicitur oculis se privasse; Ut placet, inquit, etsi enim illud erat aptius, aequum cuique concedere. Inde igitur, inquit, ordiendum est. Eiuro, inquit adridens, iniquum, hac quidem de re; Sed quanta sit alias, nunc tantum possitne esse tanta. Ecce aliud simile dissimile. Illis videtur, qui illud non dubitant bonum dicere -; Oratio me istius philosophi non offendit;